حکمرانی در متاورس – متاورس با چه مسائل دیپلماتیکی مواجه خواهد بود؟

حکمرانی در متاورس

در سال 2010، اکونومیست اظهار داشت که شرکت شبکه اجتماعی فیسبوک از نظر نحوه عملکرد و روابط خارجی خود، در حال تبدیل شدن به چیزی شبیه یک دولت-ملت است.

این پلتفرم در آن زمان هنوز به یک میلیارد نفر نرسیده بود، اما ملاقات بین مارک زاکربرگ (Mark Zuckerberg) مدیرعامل فسیبوک و دیوید کامرون (David Cameron) نخست‌وزیر وقت بریتانیا، تقریباً شبیه یک تعامل دیپلماتیک به نظر می‌رسید.

در طی این سال‌ها، تحلیل‌گران بارها اشاره کرده‌اند که ظرفیت، جمعیت و نفوذ فیسبوک به این معنی است که می‌تواند همچون یک قلمرو مستقل قوانین خودش را داشته و بر خود حکمرانی کند.

به عنوان مثال، ممنوعیت این پلتفرم در ارتش میانمار، نشان دهنده‌ی یک احساس سلطه‌ی رو به افزایش است.

اکنون، با تغییر نام فیسبوک به متا (Meta) و معطوف کردن هدف خود به سمت تحقق بخشیدن به متاورس، چالش مشابهی در مورد فروش محصولات واقعیت مجازی (VR) می‌تواند بوجود آید. متاورس به عنوان یک دنیای مجازی یکپارچه که جهان ما را تقلید می‌کند تصور می‌شود.

اما، مرزهای بین واقعی و مجازی می‌تواند کنترل را بسیار پیچیده‌تر کند، حتی دشوارتر از کنترل و قانونمند کردن شبکه‌های اجتماعی در حال حاضر.

به همین دلیل، با اینکه ما هنوز در سال‌های اولیه‌ی تحقق این مفهوم هستیم، اما این سؤال مهم که «چه کسی بر متاورس حکمرانی خواهد کرد» از هم‌اکنون مطرح است.

متاورس چیست و حکمرانی بر آن به چه معناست؟

متاورس به صورت یک فضای مجازی سه بعدی تعریف می‌شود که کاربران می‌توانند در آنجا با یکدیگر و محیط اطراف خود تعامل داشته باشند.

این فضای مجازی دارای سه مشخصه‌ی تعیین کننده شامل تعامل‌پذیری، عمومیت داشتن، و یک محیط اجتماعی است و از سه فناوری اصلی واقعیت گسترده (XR)، بلاکچین، و هوش مصنوعی بهره می‌برد.

از دهه 90 یک مفهوم‌سازی نظری از متاورس وجود داشته است، اما فقط در پنج سال اخیر است که پیشرفت عملی آن را شاهد بوده‌ایم.

پیشرفت‌ها در بلاکچین، واقعیت مجازیِ در دسترس و بسته‌های آماده‌ی مصرفِ هوش مصنوعی، به این معنی است که شرکت‌ها می‌توانند توسعه‌ی نسخه‌هایی از خودشان در یک محیط متاورسی را شروع کنند.

به خاطر داشته باشید که اینها یک متاورس واقعی نیستند. بدون تعامل‌پذیری، اینها هنوز برنامه‌های مستقلی هستند که یک یا چند دنیای مجازی در آنها وجود دارد.

پلتفرم دسنترالند (Decentraland) یک نمونه‌ی اولیه است، و سندباکس (Sandbox) را می‌توان یک متاورس فقط برای بازی نامید.

از سوی دیگر، دیدگاه فیسبوک کاملاً متفاوت است. مارک زاکربرگ در سخنرانی اصلی خود در Connect 2021 توضیح داد که متاورس این شرکت یک «اینترنت جسمیت یافته» خواهد بود که غیرمتمرکز بوده و توسط هیچ شرکت منفردی کنترل نخواهد شد.

دسنترالند و سندباکس نیز به واسطه‌ی معماری بلاکچین خود غیرمتمرکز هستند، اما در مقیاسی نسبتاً کوچک‌تر و محدودتر.

در مقابل، فیسبوک می‌تواند از حضور نزدیک به سه میلیارد کاربر موجود در شبکه‌های اجتماعی برای ایجاد یک اکوسیستم متاورسی واقعاً جهانی و جامعه‌محور استفاده کند.

اینجاست که مسئله‌ی حکمرانی و قوانینی که واقعاً شفاف نیستند مطرح می‌شود.

زاکربرگ می‌افزاید:

«متاورس توسط یک شرکت ایجاد نخواهد شد. بلکه توسط سازندگان و توسعه‌دهندگانی ایجاد خواهد شد که تجربیات جدید و آیتم‌های دیجیتالی‌ای را ایجاد می‌کنند که تعامل‌پذیر هستند و اقتصاد بدیع بسیار بزرگتری را نسبت به محدودیت پلتفرم‌های امروزی و سیاست‌های آنها، شکوفا خواهند کرد.»

او در ادامه اضافه می‌کند که فیسبوک (اکنون متا) تنها به عنوان یک شتاب‌دهنده و یک توانمندساز عمل خواهد کرد.

با این حال، همین را در مورد فیسبوک نیز می‌توان گفت، که برای هدایت ترافیک، به محتوای تولید شده توسط کاربر و ناشران خارجی متکی است.

در آنجا نیز، رویدادها توسط «پدپدآورندگان و توسعه‌دهندگان» شکل می‌گیرند، اما همچنان در حیطه‌ی الگوریتم‌ها و عملکرد داخلی فیسبوک هستند.

به دلیل همین عدم شفافیت در مورد چگونگی نظارت بود که این شرکت اخیراً یک هیئت نظارت را برای بازبینی سیاست‌های محتوا تشکیل داد.

برای جلوگیری از تکرار چنین مسئله‌ای در پلتفرم جدید، بایستی که مسائل مربوط به روش نظارت در متاورس زودتر حل شوند. خوشبختانه، برخی از بخش‌های عمومی و نهادهای دولتی در حال بررسی نقطه‌ای برای شروع هستند.

دولت‌ها دارند متاورس را جدی می‌گیرند: سه مثال قابل توجه

همچنانکه فیسبوک و سایر سازمان‌ها بر روی برنامه‌های خود برای متاورس کار می‌کنند، دولت‌های سراسر جهان نیز به آن توجه دارند.

از طریق مشارکت‌های اولیه‌ای همچون موارد زیر، می‌توان یک ساختار دولتی قوی را تصور و عملی کرد که نیازهای آینده را متقدم می‌شمارد.

1. سئول و کره جنوبی

در کره جنوبی (که چهارمین بازار بزرگ بازی در جهان است) نقش‌آفرینانی همچون Netmarble، Zepeto، ifland و… وجود دارند. دولت کره جنوبی نه‌تنها از نوآوری‌های متاورس حمایت می‌کند، بلکه وزارت علوم و فناوری اطلاعات و ارتباطات این کشور به منظور هماهنگ کردن تلاش‌های انجام شده در این زمینه یک «ائتلاف متاورسی» نیز تشکیل داده است.

پیش‌ازاین، بیش از 500 شرکت به این حرکت ملحق شده‌اند، و شهر سئول حتی برای ایجاد یک متاورس شهری نیز برنامه‌ریزی کرده است.

2. شرکت تنسنت در چین

شرکت تنسنت (Tencent) در یک گزارش درآمد فصلی خود اعلام کرد که از متاورس استقبال می‌کند، اما آن را با قوانین و مقررات چین تطبیق خواهد داد. در عین حالی که دولت چین از توسعه‌ی متاورس حمایت می‌کند، اما تجربه‌ی کاربر باید مطابق با قوانین دولتی باشد.

چین سابقه‌ی فراوانی در سرکوب بازار فناوری دارد، و در این منطقه‌ی خاص، واضح است که متاورس تحت کنترل مرکز اداره خواهد شد.

3. سفارتخانه‌ی متاورسی باربادوس

باربادوس اولین کشور مستقل در جهان است که واقعاً یک سفارتخانه در یک مکان متاورسی دارد و رسماً فضاهای واقعیت مجازی را به عنوان واحدهایی قابل کنترل به رسمیت می‌شناسد.

در واقع دولت باربادوس با تعدادی از شرکت‌های متاورسی همچون Decentraland، SuperWorld، Somnium Space و شاید هم سرانجام با متا همکاری می‌کند تا حضوری کاملاً تثبیت شده در چشم‌انداز حاکمیتی این پلتفرم داشته باشد.

در نظر گرفتن یک نهاد نظارتی علنی و غیرانتفاعی

این سه مثال نشان می‌دهد که جهان نیاز به حکمرانی بر متاورس را جدی می‌گیرد. با این حال، به جز چین، هیچ مکانیسم حاکمیتی شفافی وجود ندارد.

در حالت ایده‌آل، بایستی که یک ائتلاف متاورسی جهانی نه با 500 شرکت، بلکه با هزاران عضو داشت تا اطمینان حاصل شود که متاورس بدون هیچگونه تنگنای حاکمیتی یا نظارتی عمل خواهد کرد.

معماری غیرمتمرکز متاورس به این معنی است که فعالیت‌های روزمره‌ای که انجام می‌شود مراقب خودشان خواهند بود. این ائتلاف علنی و غیرانتفاعی تنها از طریق سیاستگذاری و حل‌وفصل اختلافات در سطح کلان مداخله خواهد کرد.

آیا قوانین ارزهای دیجیتال به عنوان شالوده‌ای برای حاکمیت متاورس عمل خواهند کرد؟

در حال حاضر، وظیفه‌ی در دست اجرا این است که بلاکچین و ارزهای دیجیتال را در چهارچوب حاکمیتی نظارتی قرار دهیم تا برای آینده‌ای وابسته به متاورس آماده باشیم.

هنوز هر دولت و هر منطقه‌ای رویکرد بسیار متفاوتی نسبت به ارزهای دیجیتال دارند که می‌تواند به یک مشکل تبدیل شود، زیرا ارزهای دیجیتال سنگ بنای اصلی برای اقتصاد متاورسی است.

این امری حیاتی است که پیش از ایجاد متاورس و به منظور هموار کردن راه برای سیاست‌های آینده، ابتدا در مورد کنترل کردن سه فناوری اصلی پشتیبان متاورس به اجماع برسیم.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خانهرزومهبلاگارتباط با من